Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Μια δεύτερη ευκαιρία ακόμη και στα πενήντα


Αναρτήθηκε στο myportal.gr στις 4-5-2017
Επιχειρείς, δημιουργείς, προσφέρεις θέσεις εργασίας, πληρώνεις φόρους, καταναλώνεις και κάποια στιγμή πέφτεις έξω. Πέφτεις έξω, όχι γιατί είσαι «μπαταχτσής» ή γιατί αγόρασες με δανεικά μια βιλλάρα ή ένα αυτοκίνητο πέρα των οικονομικών σου δυνατοτήτων. Πέφτεις έξω γιατί πολύ απλά η δουλειά σου έτσι όπως την ήξερες άλλαξε. Είσαι βιοτέχνης, κατασκευαστής, έμπορος και μέσα στα χρόνια της κρίσης ήσουν ήδη ανοιγμένος. Είχες ανοιχτεί τόσο γιατί επιζητούσες μεγαλύτερο τζίρο άρα προστιθέμενη κερδοφορία, είτε γιατί λόγω του επαγγελματικού Ελληνικού φιλότιμου έκανες πλάτες σε πελάτες σου που για χρόνια ήταν υγιείς και φάγατε ψωμί μαζί.
Στην σημερινή οικονομική κρίση που έχει ήδη οδηγήσει σε τρία μνημόνια, η παραπάνω περιγραφή είναι μία συνηθισμένη κατάσταση για πολλούς που ανήκαν στην άλλοτε δυνατή μεσαία τάξη και σήμερα είναι νεόπτωχοι. Ζουν ανάμεσα μας, είναι κοντά στα πενήντα και παραπάνω, είναι πολλοί, μεγάλωσαν και σπούδασαν τα παιδιά τους και τώρα χρωστάνε στα ασφαλιστικά τους ταμεία, έχουν μαυρισμένο ΑΦΜ και αν είναι τυχεροί κάνουν κανένα μεροκάματο στην μαύρη εργασία που ανθεί ή σε κάποιον Δήμο. Το σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει να είναι για λύπηση και ανήκουν στην ομάδα των ανθρώπων της δημιουργίας και της προκοπής.
Πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζονται με τη ρητορική «ας πρόσεχαν» και ότι πιθανότατα «βγάλαν» τα λεφτά που δανείστηκαν από τις τράπεζες έξω και τώρα το «παίζουν» φτωχοί. Σίγουρα ανάμεσα τους υπάρχουν και τέτοιοι και μην έχετε αμφιβολία ότι ζουν ζωή χαρισάμενη σε σχέση με την σημερινή πραγματικότητα. Πιθανότητα επιχειρούν ήδη με άλλο ΑΦΜ ή με έδρα στην όχι και τόσο μακρινή Βουλγαρία.
Αυτοί ωστόσο που τους ξεχάσαμε ως Πολιτεία δεν είναι άχρηστοι, ούτε πονηροί. Μπορεί να φοροδιαφύγαν την εποχή των «παχιών αγελάδων», μπορεί να αντιμετώπισαν το κράτος ως δυνάστη των κερδών τους ή ως περαστικό εισπράκτορα, δεν σταμάτησαν όμως να δημιουργούν και να επιχειρούν. Τους έχουμε σήμερα ανήμπορους και χωρίς δεύτερη ευκαιρία και τους «κοπανάμε» ασφαλιστικές εισφορές και πρόστιμα γιατί δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να εκκαθαρίσουν τις εταιρίες τους. Κάποιοι τυχεροί θα χάσουν κάποια από τα ακίνητα που αγοράσαν την καλή εποχή καθώς οι τράπεζες θα πλειστηριάσουν ότι μπορούν. Κάποιοι όμως ίσως και να χάσουν την πρώτη κατοικία τους όταν ολοκληρωθεί η αναγκαία διαδικασία των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.
Το σίγουρο ωστόσο είναι πως αν τους δινόταν μια ευκαιρία να ξαναεπιχειρήσουν πολλοί θα είχαν ιδιαίτερα καλά αποτελέσματα και ίσως να μπορούσαν σε μία πραγματική οικονομία να ξαναδημιουργήσουν.
Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε για αυτούς τους ανθρώπους;
Πρέπει πρώτα από όλα να αναγνωρίσουμε την ύπαρξη τους και να τους δώσουμε φορολογικά κίνητρα να ξαναενταχθούν στον επαγγελματικό στίβο ή στην αγορά εργασίας. Οι εταίροι ή οι μέτοχοι των υπό εκκαθάριση εταιριών που είναι πολλές, μπορούν να περνάνε από μια διαδικασία αξιολόγησης ώστε για αυτούς που αποδεδειγμένα πέσαν έξω να παγώνουν οι προστιθέμενες εισφορές. Αν μάλιστα με τη διαδικασία ενός προσωρινού ΑΦΜ καταφέρουν να επιχειρήσουν να διαγράφονται οι εξωφρενικές εισφορές που συσσωρεύτηκαν ανάλογα με τα χρόνια που θα επιχειρήσουν. Ούτως ή άλλως μπαίνοντας στον επιχειρηματικό στίβο θα είναι υποχρεωμένοι να εισφέρουν στον ασφαλιστικό τους φορέα και να πληρώσουν τους σχετικούς φόρους έστω και μειωμένους για κάποιο χρονικό διάστημα. Η δε πρώτη κατοικία να προστατεύεται δια σχετικού νόμου μόνο για όσους αποδεδειγμένα βρίσκονται στη διαδικασία εύρεσης εργασίας ή δεύτερης ευκαιρίας στο επιχειρείν.
Λύσεις και προτάσεις μπορούν να υπάρξουν με ιδιαίτερα ευεργετικό όφελος τόσο για την οικονομία όσο και για τους ίδιους. Δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω και το γιατί ένας συνταξιούχος που θέλει να επιχειρήσει να τον ωθούμε να το κάνει παρανομώντας και να μην του δίνουμε τη σχετική δυνατότητα χωρίς να χάνει τα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα του παρά μόνο προσωρινά.
Πρέπει ως λαός να σταματήσουμε να μιζεριάζουμαι και να γίνουμε εμμονικοί μόνο με την δουλειά. Το μόνο που λείπει είναι αυτό το περιβάλλον που θα δώσει το σχετικό κίνητρο. Και σίγουρα η περιστασιακή εργασία στο Δημόσιο με νέα γενιά συμβασιούχων καθώς και η προκαταβολή φόρου 100% για όλους ανεξαιρέτους που επιχειρούν και δηλώνουν κερδοφορία δεν βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. 

Πάρης Τσογκαρλίδης
Επενδυτικός Σύμβουλος
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πυλαίας Χορτιάτη

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Ένα ρεαλιστικό όραμα για τη "Ριβιέρα" της Θεσσαλονίκης

Δημοσιεύτηκε στη Voria.gr στις 21-1-2017
Είναι δεδομένο πως στη σημερινή οικονομική συγκυρία της χώρας μας όπου οι πόροι δεν περισσεύουν και επιτυχία θεωρείτε να πετυχαίνουμε τα στοιχειώδη, όσοι ασχολούμαστε με την Αυτοδιοίκηση δίνουμε έναν άνισο αγώνα. Ως Αντιδήμαρχος του Δήμου Πυλαίας Χορτιάτη δεν αρκέστηκα «στο κλείσιμο της τρύπας» στο οδόστρωμα, στην έναρξη λειτουργίας της Πολεοδομίας στην Πυλαία, ούτε μεταξύ άλλων στην συμβασιοποίηση ενός κουτσουρεμένου τεχνικού προγράμματος με έκπτωση 50% ώστε να μπορεί να βγει ο προϋπολογισμός. Παράλληλα με τις υποχρεώσεις της θέσης με την οποία με τίμησε ο Δήμαρχος και τον σχεδιασμό που χαράξαμε με την επανεκλογή μας, οραματίστηκα.  Με την απαραίτητη και πολύτιμη βοήθεια των υπηρεσιών μελέτησα καλύτερα την περιοχή μας που εκτείνεται από τον ορεινό Χορτιάτη και καταλήγει στην παραλία της Πυλαίας, και τόλμησα να ονειρευτώ. Και επειδή τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα μόνο όταν τα μοιράζεσαι, θα σας βάλω να συμμετέχετε νοερά σε μία όμορφη εικόνα που πιστέψτε με μπορεί να υλοποιηθεί.
Φανταστείτε λοιπόν στα νότια του Δήμου μας, στην Πυλαία μέσω της οποίας εισπράττουμε σχεδόν το 50% των δημοτικών τελών μας και δραστηριοποιούνται πάμπολλες εμπορικές επιχειρήσεις, μικρές και μεγάλες, να αποκτούσαμε «εκ του θαύματος» ένα προσβάσιμο παραλιακό μέτωπο με μαρίνα, συνδετήριες οδούς, αθλοπαιδιές, ξενοδοχείο, αγορά, ποδηλατοδρόμο, αίθουσες ψυχαγωγίας, θαλάσσια συγκοινωνία, ακόμα και στάση μετρό.
Φανταστείτε ακόμη και μία εικόνα ενός ενιαίου θαλάσσιου μετώπου της Θεσσαλονίκης μας πολεοδομικά ρυθμισμένου, που θα περιλαμβάνει τον Δήμο Αμπελοκήπων-Μενεμένης (έχει ΓΠΣ του Ν.2508/97, υπό δημοσίευση) τον Δήμο Θεσσαλονίκης (έχει εγκεκριμένο ΓΠΣ του Ν.1337/83 και υπό εκπόνηση ΓΠΣ του Ν.2508/97 στο Β1 υποστάδιο του) τον Δήμο Καλαμαριάς (έχει ΓΠΣ του Ν.2508/97 εγκεκριμένο και δημοσιευμένο στο ΦΕΚ) και τον Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη (έχει ΓΠΣ του Ν.2508/97, υπό δημοσίευση εδώ και τρία χρόνια!!).

Περπατήστε νοερά από το Καλοχώρι ως το Αεροδρόμιο «Μακεδονία», και ανεβείτε σε ένα ποδήλατο για βόλτα ή για να μεταφερθείτε στη δουλειά σας. Βρείτε διέξοδο προς τη θάλασσα με προσβάσιμο ναυταθλητισμό και υποδομές. Διασκεδάστε σε πλωτές εξέδρες και επισκεφτείτε τις μαρίνες για χρήση σκαφών και ψυχαγωγία.
Όχι δεν είναι παραμύθι. Δεν είναι πολιτική ανέξοδη διαφήμιση μιας Ριβιέρας της Θεσσαλονίκης, ούτε εξαγγελία τύπου αερόστατου Μπουτάρη και θα εξηγήσω αναλυτικά γιατί.
Καταρχήν όπως ανέφερα παραπάνω το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο περιλαμβάνει τα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΓΠΣ) των όμορων Δήμων που είτε ολοκληρώθηκαν, είτε βρίσκονται υπό έγκριση εδώ και πολύ καιρό χωρίς προφανή αιτία. Είναι δεδομένο ότι θα απαιτηθούν μελέτες για την υλοποίηση της ανάδειξης του θαλασσίου μετώπου που ενδεικτικά περιλαμβάνουν πολεοδομικές μελέτες επέκτασης – αναθεώρησης του Δήμου Θεσσαλονίκης, πολεοδομικές μελέτες επέκτασης του Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη, μελέτες αστικού σχεδιασμού του Δήμου Καλαμαριάς, μελέτη θαλάσσιας συγκοινωνίας και ενσωμάτωση στο υπάρχων συνολικό σχεδιασμό, μελέτη επέκτασης μέσου σταθερής τροχιάς και ενσωμάτωση στον συνολικό σχεδιασμό, μελέτη ΟΛΘ κλπ.
Όλες αυτές οι μελέτες μπορούν να ανατεθούν άμεσα με διαγωνιστική διαδικασία που θα αποφέρει λόγω της σημερινής μνημονιακής πραγματικότητας εκπτώσεις της τάξεως του 60% και άνω. Αποτέλεσμα αυτών των αναθέσεων δε θα ήταν μόνο η εξασφάλιση εργασίας και αντικειμένου μελέτης στον κλάδο των μηχανικών σε τοπικό επίπεδο και όχι μόνο, που ας μην ξεχνάμε πόσο έχει πληγεί από την επτάχρονη οικονομική συρρίκνωση, αλλά πάνω από όλα η προετοιμασία για ένα ενιαίο έργο πνοής που θα αλλάξει ριζικά την εικόνα της πόλης μας.

Σύμφωνα με την ισχύουσα πολεοδομική νομοθεσία και ειδικότερα με τον Ν.4269/2014 (ΧΩΠΟΜΕ) αλλά και με τον νέο νόμο που τον αντικατέστησε, το μοναδικό εργαλείο που μπορεί να παράσχει θεσμική κάλυψη και πλήρη προστασία για το σύνολο των προτεινόμενων ρυθμίσεων και των αλληλοεξαρτήσεων μεταξύ τους, είναι το Ειδικό Χωρικό Σχέδιο (ΕΧΣ) του άρθρου 8 του Ν.4269/2014. Τα ΕΧΣ καταρτίζονται «για τη χωρική οργάνωση και ανάπτυξη περιοχών ανεξαρτήτως διοικητικών ορίων που μπορεί να λειτουργήσουν ως υποδοχείς σχεδίων, έργων και προγραμμάτων υπερτοπικής κλίμακας ή στρατηγικής σημασίας ή για τις οποίες απαιτείται ειδική ρύθμιση των χρήσεων γης και των λοιπών όρων ανάπτυξής τους».
Από τα παραπάνω συνάγεται επομένως εύκολα, πως ο νόμος παρέχει έναν πάγιο/ επίσημο τρόπο για την χωροθέτηση μεγάλων και ενδεχομένως επιβαρυντικών δραστηριοτήτων που στο προγενέστερο πλαίσιο ήταν κατά κανόνα εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία. Η εκπόνηση και έγκριση ΕΧΣ, το οποίο εγκρίνεται με Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ), θωρακίζει θεσμικά στον μέγιστο βαθμό το σύνολο του περιεχομένου για το θαλάσσιο μέτωπο, ασχέτως της πορείας ολοκλήρωσης και έγκρισης των ΓΠΣ του Ν.2508/97 των εμπλεκόμενων Δήμων, που άλλωστε θα λειτουργήσουν για τις υπόλοιπες περιοχές των παραπάνω Δήμων.
Για να επανέλθουμε στην πραγματικότητα θα αναρωτηθεί κανείς που έχει ασχοληθεί με το θέμα πως είναι δυνατόν να γίνουν αυτά όταν χωρίς πολεοδομικό σχεδιασμό εξακολουθεί να βρίσκεται περισσότερη από τη μισή Ελλάδα. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα (Καθημερινή «Χωρίς πολεοδομικό σχεδιασμό», Γιώργος Λιάλιος, 19.12.2016) στα 17 χρόνια που ίσχυσε το προηγούμενο νομικό πλαίσιο για την εκπόνηση των γενικών πολεοδομικών σχεδίων ολοκληρώθηκε μόλις το 16% των μελετών που ανατέθηκαν, ενώ ακόμα 31% βρίσκεται σε εξέλιξη. Χαρακτηριστικό είναι ότι το πρώτο γενικό πολεοδομικό σχέδιο εγκρίθηκε... 10 χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου! Με το δε ισχύον εδώ και μια διετία πλαίσιο, που μάλιστα πρόσφατα αντικαταστάθηκε, δεν εγκρίθηκε κανένα νέο πολεοδομικό σχέδιο, αφού δεν είχαν καθοριστεί οι απαραίτητες προδιαγραφές.
Τι είναι αυτό λοιπόν που φταίει για να γίνει το όνειρο πραγματικότητα και να επέλθει μια υπερτοπική ανάπτυξη στην Θεσσαλονίκη μας; Μελέτη που εκπονήθηκε από την αρχιτέκτονα Σουλτάνα Βεζυριαννίδου (η οποία εργάζεται στη διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας- Θράκης)  καταλήγει ως εξής: «Ως γενικό συμπέρασμα μπορεί να υποστηριχθεί ότι το όλο σύστημα κατάρτισης, παρακολούθησης, επίβλεψης και έγκρισης των ΓΠΣ/ΣΧΟΟΑΠ είναι χαοτικό και ανεπαρκές, δυσλειτουργικό και αναποτελεσματικό σε κάθε επίπεδο και χαρακτηρίζεται από αδυναμία συνεργασίας μεταξύ φορέων δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και τοπικών κοινωνιών».
Η έλλειψη συνεννόησης των Δημάρχων της, από μερικούς αποκαλούμενης, Μητροπολιτικής Θεσσαλονίκης είναι δεδομένη και πολλές φορές στηρίζεται σε έλλειψη εμπιστοσύνης λόγω παρελθόντος. Η πραγματοποίηση κατά το παρελθόν - και δυστυχώς συνεχίζεται ακόμη -  αποσπασματικών μελετών από διάφορους φορείς που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους είναι ενδεικτική της αντιμετώπισης κάθε οράματος. Η λοξοδρόμηση σε κάθε σχεδιασμό λόγω εναλλαγής της πολιτικής σκυτάλης και τον αντίστοιχων προσώπων είναι η βασική αιτία του χαμένου χρόνου για την πόλη μας. Η έλλειψη συνεννόησης η μόνη αιτία κάθε καθυστέρησης.
Η σημερινή πραγματικότητα ωστόσο δεν επιτρέπει άλλες καθυστερήσεις. Μια πόλη μοναδική σε ομορφιά και πολυπολιτισμική ταυτότητα, που δεν κατάφερε να έχει Ρυθμιστικό Σχέδιο και παλεύει ακόμη να δει τι θα κάνει με το Λιμάνι και την Διεθνή Έκθεση δεν έχει περιθώριο μεμονωμένης πολιτικής ατζέντας.
Προσωπικά ως πολίτης αυτής της πόλης αλλά και ως ένας από τους πολλούς αιρετούς που βιώνω την πραγματικότητα της μη αυτοδιοίκητης Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σας κατέθεσα το όνειρο μου. Και αν ο Βραζιλιάνος συγγραφέας  Πάουλο Κοέλιο (Paulo Coelho), έγραψε στον Αλχημιστή τη  διάσημη πια φράση «Όταν θέλεις κάτι, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις», εγώ ταπεινά προσκαλώ όλους τους Θεσσαλονικείς Αλχημιστές απλά να συνεννοηθούμε.


Πάρης Τσογκαρλίδης
Πρώην Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών & Πολεοδομίας Δήμου Πυλαίας Χορτιάτη
Επενδυτικός Σύμβουλος & Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Τραπεζικές από...καλύψεις


Για την τράπεζα Αττικής μετά και τον ντόρο με τον τέως υπερθεματιστή Καλογρίτσα γράφτηκαν πολλά. Τόσα πολλά που κάθε Έλληνας, μικρομέτοχος τραπεζών και μη, δίκαια αναρωτιέται, πως είναι δυνατό όλα αυτά να αποκαλύπτονται αίφνης μόνο επειδή ο κουμπάρος και εργολήπτης δημόσιων έργων ως νέα τραπεζική Ιφιγένεια «θυσιάζεται» στον βωμό της νεοσύστατης τηλεοπτικής πραγματικότητας. Τόσα μυστικά καλά θαμμένα που έπρεπε να έρθει το κοινό πόρισμα της Τράπεζας της Ελλάδας και του Ευρωπαϊκού ενιαίου μηχανισμού εποπτείας, γνωστού ως SSM, να ξεκαθαρίσει και πάλι το τοπίο του ήδη απαξιωμένου επενδυτικά αλλά και στη συνείδηση του απλού καταθέτη τραπεζικού συστήματος.
Για την σκανδαλώδη υπόθεση αυτή, δεν θα σταθώ στα συσσωρευμένα 800 εκατομμύρια ευρώ εισφορών του ταμείου των μηχανικών, του ΤΣΜΕΔΕ, που χάθηκαν τουλάχιστον λογιστικά ως σήμερα στις απανωτές αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου της μη συστημικής τράπεζας Αττικής. Δεν θα σταθώ ούτε στα προνομιακά δάνεια με επιτόκιο κάτω του κόστους και στην έκδοση εγγυητικών με μηδενική προμήθεια ενώ ένας απλός επιχειρηματίας δεν τολμά να περάσει ούτε κατά διάνοια το κατώφλι της τράπεζας. Δεν θα αναρωτηθώ καν πως μετά από τόσες ανακεφαλαιοποιήσεις η ΤτΕ  επέδειξε τόση ανοχή, ή ακόμη και για κάποιο χρονικό διάστημα άγνοια, στην έλλειψη αξιόπιστου μηχανογραφικού συστήματος στην τράπεζα και στον υπολογισμό του επιτοκίου αναφοράς με το χέρι. Θα περιμένω τις εξελίξεις και ίσως και τη δικαιοσύνη να κρίνουν τις διοικήσεις για την κακοδιαχείριση, τις παρατυπίες και παρανομίες στην χορήγηση των δανείων. Θα αγνοήσω τέλος επιδεικτικά την άποψη-δήλωση  του κυρίου Δραγασάκη, οικονομικού συμβούλου για πολλά χρόνια της τράπεζας, σχετική με την αναγκαιότητα παράλληλου τραπεζικού συστήματος.
         Θα σταθώ ωστόσο και θα επισημάνω μια πτυχή των αποκαλύψεων που πολλοί ενασχολούμενοι με το χρηματοπιστωτικό σύστημα υποπτευόμασταν και σιγοψιθυρίζαμε. Και θα το κάνω διότι πολύ φοβάμαι ότι πιθανότητα η ίδια τακτική να ακολουθήθηκε και στις άλλες τράπεζες μας, τις συστημικές, αυτές που σώσαμε πολλάκις φορές με λεφτά των Ευρωπαίων φορολογουμένων και που απαξιώνονται καθημερινά στο πολύπαθο Ελληνικό χρηματιστήριο.
      Αναφέρομαι στον παράτυπο τρόπο κάλυψης μέρους της τελευταίας αύξησης μετοχικού κεφαλαίου αξίας 57,35 εκατομμύριών ευρώ. Έλληνες επιχειρηματίες, προφανώς πελάτες της τράπεζας με ανοίγματα, με τρόπο που δεν αποκλείεται να ήταν και εκβιαστικός, συμμετείχαν στην τελευταία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας με δανεισμό από την ίδια την τράπεζα και σύμφωνα θεωρητικά με τους κανόνες της εποπτεύουσας ΤτΕ. Μέτοχοι με δανεικά κοινώς. Και αγύριστα θα μπορούσε να προσθέσει κάποιος σε πολλές περιπτώσεις.
        Τα ερωτήματα πολλά και ίσως να  δοθούν απαντήσεις προσεχώς. Κάποια όμως φοβίζουν ιδιαίτερα και δεν ειπώθηκαν ευθαρσώς ακόμη. Τι γίνεται πραγματικά με τις υπόλοιπες τράπεζες; Πόσο σίγουροι είμαστε ότι και στις δικές τους αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου δεν ακολουθήθηκε η ίδια τακτική; Γιατί να είναι παράτυπη αυτή η διαδικασία μόνο για την Αττικής; Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε ότι θα διαχειριστούνε οι τράπεζες μας  τα κόκκινα δάνεια με συνέπεια και καθαρά επιχειρηματική αιτιολόγηση; Φαίνεται ότι είναι δύσκολη ως αδύνατη η αναγκαία επαναφορά εμπιστοσύνης στο επιχειρείν και στην τραπεζική. Στην μνημονιακή πραγματικότητα ομηρίας φόρων και δανείων η διαφάνεια και οι ίσοι κανόνες για όλους πρέπει να είναι τα δεδομένα και όχι τα ζητούμενα. Φαίνεται ότι απέχουμε πολύ από μια τέτοια πραγματικότητα. Ως τότε μένει να δούμε ποιος ζει και ποιος πεθαίνει.

                                                                  Δημοσιεύτηκε στο πρώτο φύλλο της νέας freepress ΑΝΑΤΡΟΠΗ στις 6-10-2016

Πάρης Τσογκαρλίδης
Επενδυτικός Σύμβουλος
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πυλαίας Χορτιάτη

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

ΔΕΘ…ισμός

    Θεσσαλονίκη του μνημονιακού έτους 2016 και η ώρα της ΔΕΘ έφτασε. Τι ανακούφιση! Θα ακούσουμε πολλά, θα δούμε φέτος πολλούς μουσικούς καλλιτέχνες, θα ανεβούμε στο μετρό που έρχεται Θεσσαλονίκη, θα μάθουμε ότι θα πληρώσουμε λιγότερο ΕΝΦΙΑ, θα μεταρρυθμιστούμε και θα αναπτυχθούμε δίκαια. Όσον αφορά βέβαια τον πραγματικό σκοπό της έκθεσης, είμαι σίγουρος ότι τα στατιστικά στοιχεία θα δείξουν αύξηση της επισκεψιμότητας και μεγάλη συμμετοχή.
     Ο φθινοπωρινός εθισμός με τη ΔΕΘ που κρατάει πολλά χρόνια συνεχίζει να αποτελεί ένα σημαντικό αλλά συνάμα αναχρονιστικό πολιτικό γεγονός για την πόλη. Στα χρόνια που πέρασαν ακούστηκαν πολλά. Θυμίζω μόνο την αυτονόητη, λόγω εμπειρίας άλλων Ευρωπαϊκών πόλεων, μεταφορά της ΔΕΘ εκτός του κέντρου της πόλης και τη μετατροπή του χώρου σε μητροπολιτικό πάρκο. Στην σημερινή μνημονιακή συγκυρία, που λεφτά για τέτοιες σκέψεις. Σίγουρα όμως θα μιλήσουμε οι φορείς της πόλης σχετικά και με αυτή την πρόταση και μετά θα επανέλθουμε στην μίζερη πραγματικότητα της εγκλωβισμένης πόλης μας σε μη αναπτυξιακή πορεία. Τα φώτα θα σβήσουν και μαζί τους θε πέσουμε σε βαθύ ύπνο με το ξυπνητήρι να χτυπά τον επόμενο Σεπτέμβρη.
    Είναι αλήθεια αυτό που αξίζει η πόλη μας; Χιλιοειπωμένη ερώτηση με σαφή αρνητική απάντηση. Όσο και να αντιστεκόμαστε για λόγους πολιτικού προσεταιρισμού και διοικητικής διάσπασης για λίγα τοπικά και μη οφέλη, το μέλλον της όμορφης πόλης μας ανήκει στην μητροπολιτική ενοποίηση και στην μεγάλη ιδέα που πρέπει να αποπνέει όλους όσους ασχολούμαστε με τα κοινά της. Δεν υπάρχει περιθώριο για μονομερείς δημοτικές ενέργειες που αφήνουν από έξω την μεγαλύτερη εικόνα. Δεν νοείται να εκπονούνται εκατοντάδες αποσπασματικές μελέτες για κάθε πολιτικό επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Δεν υπάρχει πραγματικό σχέδιο βιώσιμης αστικής κινητικότητας που να στηρίζεται μόνο σε επιμέρους ενέργειες ανά Δήμο. Και τέλος δεν υπάρχει υγιής και αειφόρος ανάπτυξη χωρίς χωροταξικό σχεδιασμό και ρυθμιστικό σχέδιο. Δεν τολμώ να σκεφτώ τι θα συμβεί σε μερικές δεκάδες χρόνια όταν οι γερασμένες οικοδομές της πόλης θα χρειάζεται να ανοικοδομηθούν.
     Ο χρόνος τρέχει και αφήνει πίσω του ρημαγμένες μεγαλόπνοες ιδέες όπως η υποθαλάσσια αρτηρία και αφηγήματα που θα μνημονεύουμε νοερά γηράσκοντας στα καφενεία ή στα παγκάκια στην βόλτα μας στην νέα παραλία. Οι δε πόροι που δαπανούνται σε μελέτες που χρειάζονται επικαιροποίηση ή επανασχεδιασμό λείπουν αισθητά από την πόλη μας. 
    Η πόλη αυτή μπορεί. Έχει ιστορία, έχει πολιτισμό, έχει ομορφιά. Έχει πολίτες με θέληση και όραμα. Η μόνη διέξοδος στην αλλαγή είναι να απαιτήσουμε συνειδητά και με στοχευμένη και διαρκή πολιτική δράση το μέλλον που μας αξίζει. Η συμμετοχή στα κοινά αυτών που όχι μόνο θέλουν αλλά και μπορούν να συνδράμουν σε μία νέα πορεία είναι η μόνη διέξοδος. Και τότε η ΔΕΘ δε θα είναι τόπος συνεύρεσης των δυσαρεστούντων και των εφήμερων διακηρύξεων αλλά τόπος και χρόνος βιώσιμης επιχειρηματικής εξέλιξης.



Δημοσιεύτηκε στην Καρφίτσα στις 10-9-2016

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

Αλησμόνητα Greek statistics

Δημοσιεύτηκε στην Καρφίτσα στις 3-9-2016

Γιατί τα German statistics θεωρούνται πιο αξιόπιστα από τα Greek statistics; Η εύκολη απάντηση βασίζεται στην γενική εικόνα της μεγαλύτερης οικονομίας στην Ευρωζώνη που εδώ και χρόνια κατάφερε να εξάγει μεταξύ των εμπορευμάτων της και ελλείμματα προς όλους ενώ παράλληλα δανείζεται από τις αγορές ακόμη και με αρνητικά επιτόκια. Θα μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι στη Γερμανία να αποκρύβουν ελλείματα ή ατέλειες της οικονομίας τους με τακτικές δημιουργικής λογιστικής; Και πως θα ήταν η Ελλάδα αν μετρούσε αποδεδειγμένα αξιόπιστα;
Όλα αυτά τα ερωτήματα προσπαθεί η Κομισιόν να τα λύσει θέτοντας τους κανόνες της λογιστικής απεικόνισης των στατιστικών στοιχείων της κάθε χώρας μέλους. Με πολύ συγκεκριμένες ντιρεκτίβες και καθολικά αποδεκτές λογιστικές πρακτικές προσπαθεί να μετρήσει σχεδόν τα πάντα. Στήνεται λοιπόν ένας κανονισμός που θα φέρει την τελική Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με κανόνες που θέτονται από τους ισχυρούς.
Και ενώ θα έπρεπε να είναι καθαρά τεχνοκρατική η απεικόνιση και η εξέταση των δεδομένων, πιστεύω ακράδαντα ότι ασκείται και μία δόση πολιτικής απόκλισης των ισχυρών από τους αδύναμους. Από την άλλη κανένας λογικά σκεπτόμενος Ευρωπαίος δεν πιστεύει ότι τα Greek statistics έγιναν ανέκδοτο μέσω συνωμοσίας. Είναι σαφές ότι η μη ανεξαρτησία της ΕΛΣΤΑΤ αλλά και η πολιτική ανάγκη πολλών ετών να επιζητούμε επιχορηγήσεις και άλλα καλούδια από την Ευρώπη μέσω δημιουργικής λογιστικής, οδήγησαν σε μια άκρως πλασματική απεικόνιση της Ελληνικής οικονομίας. Συνάμα η αγωνία να διατηρηθεί ο ομφάλιος λώρος των αποδοχών του δημοσίου και της καλής συντάξιμης ανταμοιβής οδήγησαν σε λογιστικά τερτίπια που θα θαύμαζε και ο καλύτερος διδάκτωρ της λογιστικής. Το αποκορύφωμα φυσικά της φαντασίας μας πραγματοποιήθηκε με τα περιβόητα swaps και την αύξηση του ΑΕΠ ακόμη και από αδήλωτο εισόδημα του αρχαιότερου επαγγέλματος στον κόσμο.
Αυτά ωστόσο έγιναν. Ότι μετρήσαμε το μετρήσαμε με Ευρωπαϊκούς κοινούς αποδεκτούς κανόνες. Το έλλειμα μας εκτοξεύτηκε σε επίπεδα που ακόμη και αν δεχτούμε ότι έγινε τεχνηέντως σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την τόσο μεγάλη απόκλιση από την αρχική εκτίμηση που είχαμε. Αντί λοιπόν να τρώμε τις σάρκες μας και να αυτομαστιγωνόμαστε θα πρέπει με τα πέρασμα του χρόνου να πείθουμε ότι τα ανέκδοτο των Greek statistics είναι μία θλιβερή ανάμνηση.
Αντ’ αυτού για καθαρά λόγους πολιτικής σκοπιμότητας κα άνευ ουσίας εντυπωσιασμού και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης παίζουμε με τη φωτιά. Ξύνουμε παλιές πληγές, θέτουμε σε αμφισβήτηση το τρίτο και πιο επώδυνο μνημόνιο στη βάση της μέτρησης των δεδομένων του και ελπίζουμε ότι όλο αυτό το στημένο σκηνικό θα τελειώσει με μία δικαστική απόφαση. Λυπηρό φαινόμενο της ανοησίας που μας διακατέχει, εδώ στο «κέντρο» του κόσμου, την Ελλάδα μας.
Εύχομαι για το καλό όλων η υπόθεση αυτή τουλάχιστον να φέρει ως αποτέλεσμα την ανεξαρτησία της ΕΛΣΤΑΤ, κάτι που αποτελεί και μνημονιακή επιταγή. Και επειδή το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα των φουσκωμένων ομολόγων και μετοχικών αξιών ενδέχεται να σκάσει σε σύντομο χρόνο, ας μην στήσουμε στην παρούσα συγκυρία κανένα νέο σκηνικό διαπραγμάτευσης των συμφωνηθέντων με σκοπό την αναλογική πολιτική διαφυγή.

Πάρης Τσογκαρλίδης
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πυλαίας Χορτιάτη
Επενδυτικός Σύμβουλος

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

Ο πραγματικός κίνδυνος του Brexit

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα ThessNews στις 9-7-2016


Μετά την αναπάντεχη έκβαση του δημοψηφίσματος στην Μεγάλη Βρετανία και την άμεση κατάρρευση των αγορών και της στερλίνας, όλοι, ειδικοί και μη, ακόμη και κάποιοι που ίσως να μην έχουν πατήσει το πόδι τους στην Αγγλία ώστε να έχουν αφουγκραστεί την εκεί κουλτούρα, έσπευσαν σε σκέψεις και τοποθετήσεις σχετικά με τον μεγάλο κίνδυνο της υλοποίησης του Brexit.
Οι πρόσφατες παραιτήσεις των υποστηρικτών της ρήξης με την Ευρώπη που με λαϊκίστικη προσέγγιση  άγγιξαν τα πατριωτικά φίλτρα των κλειστών συνόρων, της ιδιαιτερότητας των Βρετανών και της αυτονομίας τους, αποδεικνύουν περίτρανα ότι πραγματικός σχεδιασμός για την μελλοντική πορεία της χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπάρχει. Η πολιτική δίνη στην οποία μπαίνει το Η.Β είναι μια αναπάντεχη και αυτή εξέλιξη που πράγματι μπορεί να καταλήξει και σε ένα δεύτερο δημοψήφισμα ή στην προσπάθεια διαλόγου με την ΕΕ των 27 για την αξιολόγηση των όποιων ενεργειών προβλέπονται στην αχαρτογράφητη νέα περιπέτεια της Ευρώπης των λαών. Από την άλλη και η ΕΕ των 27 με κύριο εκφραστή την Γερμανία δείχνει ανέτοιμη για τις εξελίξεις και σίγουρα συνεχίζει στο ίδιο πεζό γραφειοκρατικό μοτίβο της εφαρμογής των συνθηκών που πρώτη φορά δοκιμάζονται στην πράξη.
Ποιος είναι όμως ο πραγματικός κίνδυνος του Brexit; Είναι το ενδεχόμενο ενός domino effect -φαινόμενο του ντόμινο- νέων δημοψηφισμάτων, «δηλητηρίασης» της οικονομίας και ανόδου του Ευρωσκεπτικισμού; Είναι το ενδεχόμενο απόσχισης της Σκωτίας ή και της Βόρειας Ιρλανδίας από ένα βαθιά διαιρεμένο πλέον Βασίλειο; Ή μήπως είναι ο τρόμος των αγορών και της προβλεπόμενης συρρίκνωσης του ΑΕΠ της Μεγάλης Βρετανίας και όχι μόνο, που ήδη έφεραν και την προστασία από άμεσες ρευστοποιήσεις μεγάλων αμοιβαίων κεφαλαίων επενδυμένων στην αγορά ακινήτων θυμίζοντας ημέρες του 2008 όταν ξεκίνησε  το σκάσιμο των ενυπόθηκων δανείων στην Αμερική;
Θα μπορούσα πολύ εύκολα να αναλύσω την κάθε πτυχή της εξέλιξης του Brexit με χρηματοοικονομικούς όρους αλλά θα προτιμήσω να σταθώ στον πραγματικό κατά την ταπεινή μου άποψη κίνδυνο του Brexit.
Ας αναλογιστούμε λοιπόν μετά την αφομοίωση των όποιων κραδασμών των αγορών που αρέσκονται ιδιαίτερα στο παιχνίδι των διακυμάνσεων και της κερδοσκοπίας, τα πραγματικά δεδομένα της μετά Brexit εποχής. Έχοντας ως πολύ πιθανό δεδομένο την παραμονή της στερλίνας σε χαμηλά επίπεδα για αρκετό καιρό, την οικονομική και εμπορική συμπαράσταση των Αμερικάνων που να μην ξεχνάμε ότι δεν πήραν ξεκάθαρη θέση κατά του Brexit, η εναπομείναντα μετά τις τυχόν αποσχίσεις Μεγάλη Βρετανία ενδεχομένως και να τα καταφέρει. Ας φανταστούμε την πιθανότητα το εμπορικό ισοζύγιο και το ΑΕΠ μέσα στα επόμενα δύο χρόνια να επανέλθει σε επίπεδα αναπτυξιακά για την χώρα και μετά την αρχική φυγή και αποεπένδυση πολλών πολυεθνικών να ξεκινήσει ένας γύρος επιστροφής σε μία αγορά που οι τιμές των ακινήτων θα έχουν εκλογικευτεί και σε ένα νόμισμα που θα προβλέπεται πλέον η σταδιακή αύξηση του.
Ποιο θα είναι το μήνυμα στην ΕΕ των 27 ή των 30 ως τότε μετά την επιτάχυνση των ενταξιακών διαδικασιών νέων κρατών μελών; Τι θα σημαίνει άραγε η ξεχωριστή περίπτωση της Αγγλίας που θα μπορεί να κοιτάξει στα μάτια την πολιτική ομάδα του Γιουνκέρ και του Σόιμπλε;
Είναι ξεκάθαρο πως ο πραγματικός κίνδυνος διάσπασης της Ευρωζώνης και η ταφόπλακα του οράματος των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης θα έχει μπει σε αυτή την περίπτωση. Όπως το κακό πείραμα της Ελλάδας ήταν και είναι παραδειγματικό για τα άμεσα αντανακλαστικά της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Κύπρου, έτσι και η επιτυχής έκβαση της πορείας της Αγγλίας θα δημιουργήσει σοβαρές φυγόκεντρες τάσεις μέσα στο κλειστό κλαμπ της Ευρώπης. Μα θα μου πείτε οι Βρετανοί έχουν το δικό τους νόμισμα. Ας μην ξεχνάμε ότι το δικό τους νόμισμα έχουν οι Σκανδιναβοί και πολύ εύκολα θα αποκτούσαν και πολλοί Ευρωπαίοι του νότου. Ο πραγματικός κίνδυνος λοιπόν βρίσκεται στο μέλλον και στην τυχόν απραξία των κρατών μελών των 27 που δε θα μπορέσουν να δουν τα πραγματικά πολιτικά μηνύματα του Brexit και θα προσκολλήσουν στην εμμονική διαδικασία έναρξης του διαλόγου απένταξης και της τιμωρητικής διάθεσης των όποιων νέων συμφωνιών.
Πάρης Τσογκαρλίδης
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πυλαίας Χορτιάτη
Επενδυτικός Σύμβουλος & Ηλεκτρολόγος μηχανικός

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Φτωχοποίηση πολιτικής, μέσω… offshore



Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα ThessNews στις 18-6-2016


Τα κλειστά σύνορα τελικά δεν είναι μόνο για τους πρόσφυγες. Είναι και για όσους επιχειρούν ή συμμετέχουν σε επιχειρήσεις και αποφασίζουν συνάμα να ασχοληθούν με την πολιτική. Και μάλιστα στο κλειστό κλαμπ της πολιτικής αρένας δεν θα μπορούν να συμμετέχουν και οι συγγενείς τους. Τάδε έφη η μοναδική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΟΑΝΕΛ ως «τιμωρητική» απάντηση στην φωτογραφική σκανδαλώδη εικοσιτετράωρη τροπολογία-πλυντήριο για την συμμετοχή πολιτικών, με προϋποθέσεις, σε offshore εταιρίες.
Αφού λοιπόν υπό το βάρος της λαϊκής και βουλευτικής κατακραυγής αγνοήθηκε η ισχύς του επιεικέστερου νόμου, η κοινοτική νομοθεσία που απαγορεύει ρητά τον διαχωρισμό ημεδαπών και αλλοδαπών εταιριών και το Σύμφωνο των Εθνών για τα τοπικά και πολιτικά δικαιώματα, ψηφίστηκε η απαγόρευση σε πολιτικούς και συγγενείς τους να μετέχουν σε επιχειρήσεις του εξωτερικού γενικά. Είτε είναι συμμετοχές έστω και μίας μετοχής σε εταιρίες με έδρα φορολογικούς παραδείσους είτε όχι.  Είτε πρόκειται για σκιώδη εταιρία είτε όχι.
Σε πρώτη ανάγνωση ο απλά σκεπτόμενος Έλληνας πολίτης θα συμφωνήσει, ιδιαίτερα σήμερα που υπό το βάρος της βαριάς φορολόγησης κάποιοι επιδιώκουν να έχουν την έδρα της εταιρίας τους στην αλλοδαπή στερώντας τα άμεσα και έμμεσα οφέλη της επιχειρηματικότητας από τον τόπο τους. Άρα πρέπει να μην έχουν και την δύναμη να νομοθετούν ή να αντιπροσωπεύουν το λαό στην πολιτική σκηνή. Η συμμετοχή ωστόσο στην καπιταλιστική πραγματικότητα δεν ελέγχεται και η ελευθερία διακίνησης του χρήματος και των μετοχικών συμμετοχών θα καταστήσει τον αυστηρό νόμο είτε ανεφάρμοστο είτε χωρίς ουσία καθώς όσους τους πιάνει τους δίνει το δικαίωμα σε εξήντα μέρες να «τακτοποιήσουν» την νέα προσωρινή εκκρεμότητα τους.  
Ωστόσο στην συνολική ανάγνωση της λαϊκίστικης λογικής πίσω από αυτή την διάθεση δεν κατανοώ γιατί τόση μανία να αποβάλλεται συλλήβδην η επιχειρηματικότητα στην πολιτική ζωή. Γιατί αύριο να μην ψηφιστεί ανάλογη τροπολογία που να θωρακίσει ακόμη περισσότερο το κλειστό κλαμπ της πολιτικής στην Ελλάδα. Θα πρέπει λοιπόν κάποιος να επιλέξει είτε να ασχοληθεί με την πολιτική είτε με την επαγγελματική του δραστηριότητα. Και έτσι καλύπτουμε και κάθε παραθυράκι του βασικού μετόχου ή ότι άλλο μπορεί να προκύψει. Γιατί πρέπει η «προοδευτική» πολιτική νέα πραγματικότητα να έχει αντιπροσώπευση μόνο από καταληψίες, συνδικαλιστές, άεργους επιστήμονες. Γιατί πρέπει είτε να είσαι αναγνωρίσιμος αθλητής, ηθοποιός, δημοσιογράφος και όχι επιχειρηματίας. Γιατί πρέπει να έχεις λύσει το πρόβλημα της ζωής σου και να μπορείς να πολιτευτείς αλλά αν παίρνεις τον κίνδυνο της επιχειρηματικότητας ή της συμμετοχής σε αυτήν να μην είσαι κατάλληλος για την πολιτική.
Οι επίμαχες ρυθμίσεις θα κριθούν δικαστικά είτε στο ΣτΕ είτε στην Ε.Ε. Ο λαϊκισμός του ψηφίζω αλλά το μετανιώνω όμως και η στείρα πολιτική αντιπαράθεση με αποχωρήσεις αφήνει ελεύθερο το πεδίο στην επικίνδυνη παράλληλη στόχευση του ΣΥΡΙΖΑ.


Πάρης Τσογκαρλίδης
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πυλαίας Χορτιάτη
Επενδυτικός Σύμβουλος & Ηλεκτρολόγος μηχανικός